Dese vremde appelen sijn oock tweederleye/ die eene sijn root/ die andere bleeck geel anders van stelen/ bladeren ende wasse in alle manieren malcanderen ghelijckende.
Dese Appelen hebben ronde aschverwighe hayrachtighe stelen ontrent drije oft vier voeten hooch/ met aenwassende sijde tacken ende groote breede langhe bladeren over beyde
[472] sijden uutghespreyt ende diep ghekerft den bladeren van Agrimonien volnaer ghelijck/ maer veel meerder ende witter. Die bloemen sijn geelachtich en wassen op corte steelkens vijf oft ses by een/ ende als die vergaen zoo wassen daer naer groote ronde platachtighe gheribde appelen/ van verwen som schoon root/ som witachtich/ daer in dat saet leyt. Dit heel cruyt met stelen ende bladeren es van eenen stercken stinckenden seer selsamen stanck/ ende moet alle iaren van saet ghewonnen worden ghelijck die Concommeren.
Plaetse
Dit cruyt es een vremt ghewas/ ende en wordt hier te lande niet ghevonden/ dan in sommighe cruytliefhebbers hoven/ daer tghesayet wordt.
Tijt
Dit cruyt bloeyet in Hoymaent ende Oostmaent/ Ende in Oostmaent ende Herfstmaent worden die appelen rijp.
Naem
Dit vremt gheslacht wordt nu ter tijt gheheeten in Latijn Poma amoris, Pomum amoris/ ende van sommighen Pomum aureum. In Hoochduytsch Golt opffel. In Neerduytsch Gulden appelen. In Franchois Pomes d’amours.
Natuere ende werckinghe
Natuere cracht ende werckinghe van desen appelen sijn noch ter tijt onbekent/ maer voor alzoo veel als wy kunnen met ondersoecken ende met redenen vinden soo sijn dese appelen van natueren cout ende sonderlinghe die bladeren den Mandragora wat ghelijckende ende daerom oock sorghelijck om te orbooren.